ای عشق تو در جان من از بدو کُن از نزاری غزل 991

1 ای عشق تو در جان من از بدو کُن جانا چنین بیگانگی با ما مکن

2 ما از الست آورده‌ایم این اتصال اینجاست عشق تازه و عهد کُهُن

3 از ما اگر چه زلّتی صادر شود تو بر مکن این اتصال از بیخ و بُن

4 در خون مسکینان مرو بی موجبی بشنو خدا را از نزاری این سُخُن