ای شاه شبانگاه تو شبگیر شود از مسعود سعد سلمان رباعی 117

1 از پس من غمست و پیش غم است ز بر من نمست و زیر نم است

2 این دل بسته خسته درد است وین تن خسته بسته الم است

1 ملک جوان است و شهریار جوان است کار مهیا و امر و نهی روان است

2 شغل زمانه مفوضست به شاهی کز همه شاهان چو آفتاب عیان است

1 تا در جهان مکین و مکان باشد بهرامشاه شاه جهان باشد

2 شاه شهاب تیر که دستش را قوس قزح سزد که کمان باشد