یارم به تفرج چمن بیرون شد از مجد همگر رباعی 360

1 دلبرا دوش در آن عیش منت یاد نبود که دل بنده ز بند غمت آزاد نبود

2 اگر از صحبت من یاد نیاوردی هیچ آخر ای سنگدل از عهد منت یاد نبود

1 یا ترک من بی دل غمخوار بگوئید یا حال من دلشده با یار بگوئید

2 یا از من و از غصه من یاد نیارید یا قصه در دم بر دلدار بگوئید

1 فخر دارد پارس بر کل اقالیم زمین از مکان چون هست کانون وداد و داد و دین

2 خسرو عادل ابوبکر آنکه رای راستان خواندش از راست رائی شهریار راستین