با پسر لقمان چنین گفت ای پسر از عطار نیشابوری مصیبت نامه 14

1 یکی پرسید از ابلیس ناگاه که چونی این زمان با لعنت شاه

2 که شاهت میکند لعنت دمادم چرا سجده نکردی بهر آدم

1 ای دو عالم یک فروغ از روی تو هشت جنت خاک‌بوس کوی تو

2 هر دو عالم را درین چاه حدوث تا ابد حبل‌المتین یک موی تو

1 طمع وصل تو مجالم نیست حصه زین قصه جز خیالم نیست

2 در فراق تو تشنه می‌میرم کز لبت قطره‌ای زلالم نیست

1 ترا در علم معنی راه دادند بدستت پنجهٔ الله دادند

2 ترا از شیر رحمت پروریدند براه چرخ قدرت آوریدند