دمهای زنده را، از اجل کی زیان بود؟ از حزین لاهیجی غزلیات ناتمام 1494

1 پرتو روی تو را نیست جهان پرده دار امتلأ الخافقین شارق ضوء النهار

2 ای من و بهتر ز من، بندهٔ فرمان تو گر دل و گر دین بری، این لنا الاختیار؟

1 شور دلها بود ترانه ما نمک دیده ها فسانه ی ما

2 دست پروردگان صیادیم قفس ماست، آشیانه ما

1 زان لب شکّرفشان شوری به جان داریم ما یک نیستان ناله در هر استخوان داریم ما

2 در بغل چون صبح، چاک بی رفویی بیش نیست گر لباس هستی دامن فشان داریم ما