1 داریم دلی صافتر از سینه صبح در پاکی و روشنی چو آیینه صبح
2 پیکار حسود با من امروزی نیست خفاش بود دشمن دیرینه صبح
اولین نفری باشید که نظر میدهید
این شعر چه حسی در تو زنده کرد؟ برداشتت رو بنویس، تعبیرت رو بگو، یا پرسشی که در ذهنت اومده رو مطرح کن.
1 تا دامن از من کشیدی ای سرو سیمینتن من هر شب ز خونابه دل پر گل بود دامن من
2 جانا رخم زرد خواهی جانم پر از درد خواهی دانم چهها کرد خواهی ای شعله با خرمن من
1 شب این سر گیسوی ندارد که تو داری آغوش گل این بوی ندارد که تو داری
2 نرگس که فریبد دل صاحبنظران را این چشم سخنگوی ندارد که تو داری
1 پاس ادب به حد کفایت نگاه دار خواهی اگر ز بیادبان یابی ایمنی
2 با کم ز خویش هرکه نشیند به دوستی با عز و حرمت خود خیزد به دشمنی
شماره موبایل خود را وارد کنید:
کد ارسالشده به