ما از آن مستان که پنداری نِه‌ایم از نزاری غزل 935

1 ما از آن مستان که پنداری نِه‌ایم لایقِ مستی و هشیاری نِه‌ایم

2 از گران‌بارانِ حملِ فطرتیم زان گران‌جانان سرباری نِه‌ایم

3 گو میامیزید با ما اهلِ‌دل زان که ما در بندِ دلداری نِه‌ایم

4 یار اگر بر در زند ما را رواست زان که شایسته‌ی یاری نِه‌ایم