تا می نشنوی ز خویشتن واحد و فرد از عمادالدین نسیمی رباعی 27

1 یارب چه شد آن دلبر عیاره ما را کآزرد به هجران دل صد پاره ما را

2 بر اوج سعادت تو نگه دار خدایا از نقص و زوال آن شه سیاره ما را

1 گرچه چشم ترک مستت فتنه و ابرو بلاست این چنین دلبر بلا و فتنه دیگر کجاست؟

2 نقش اشیا سر به سر روشن شد از رویت مگر جام جمشید رخت آیینه گیتی نماست

1 ای صفات تو عین موجودات ذات پاک تو مظهر ذرات

2 عین هر نیستی ز هستی تو در همه نفی گشته است اثبات