تا عمر مرا فلک به غم پیموده است از عرفی رباعی 31

1 از تو کس زمزمه ی مهر و وفا نشنیده است بلکه گوش تو همین زمزمه ها نشنیده است

2 باورم نیست که همسایه ی حسن است و هنوز چستی و دل بردن آن غمزه حیا نشنیده است

1 ناله ام پرورش آموز نهال اثر است ور به دارت بنمایم که سراپا ثمر است

2 ناله در سینه ی من، یک نفس آرامش نیست در دل خویش اثر کرد، چه کامل اثر است

1 مژدگانی که جنون را به سرم کاری هست درد را با دل سودا زده ام کاری هست

2 قفل الماس بیارید که زخم دل ما سر به سر گشته دهن، بر سر گفتاری هست