1 به حسن خلق بستان دل ز عشاق که وجه احسن آمد حسن اخلاق
2 گل از روی تو گوئی نسخه گیرست که جمعش آمد از هر گونه اوراق
3 دل از سودای آن ابرو عجب نیست که نکند سود دارد مابه ها طاق
4 کمال ار گفتی از دل غرق خونم بیان واقعی کردی به اغراق
اولین نفری باشید که نظر میدهید
این شعر چه حسی در تو زنده کرد؟ برداشتت رو بنویس، تعبیرت رو بگو، یا پرسشی که در ذهنت اومده رو مطرح کن.
1 آن چه رویست که حسن همه عالم با اوست دل در آن کوی نه تنهاست که جان هم با اوست
2 دم عیسی که به رنجور شفا میبخشد دم نقد از لب او جوی که این دم با اوست
1 در سر از دود دلم شمع صفت سودایی است آری این گریه و سوز من و شمع از جایی است
2 همچو شمع همه تن آنش سودای مهی است همچو صبحم همه جان مهر جهانآرایی است
1 چشم تو از حد می برد با عاشقان بیداد را از ناله مرغان چه غم آن دل سیه صیاد را
2 مردم به دور روی تو در گریه اند از آه من شرطست باران ریختن در موسم گل باد را
شماره موبایل خود را وارد کنید:
کد ارسالشده به