تا دیده بر آن عارضِ گلگون افتاد از عطار نیشابوری مختارنامه 15

1 درد دل من از حد و اندازه درگذشت از بس که اشک ریختم آبم ز سر گذشت

2 پایم ز دست واقعه در قیر غم گرفت کارم ز جور حادثه از دست درگذشت

1 تاکی باشم بستهٔ هستی بی تو افتادهٔ هشیاری ومستی بی تو

2 گر نالیدم ز تنگدستی بی تو قارون شدهام به زر پرستی بی تو

1 سهل است اگر کار مرا ساز دهی گاهم بنوازی و گه آواز دهی

2 چون عاشق دل شکسته را دل بردی چه کم شود ازتو گر دلش باز دهی

1 ترا در علم معنی راه دادند بدستت پنجهٔ الله دادند

2 ترا از شیر رحمت پروریدند براه چرخ قدرت آوریدند