کسان که سود و زیان را در این جهان دانند از سعیدا غزل 314

1 به آب دیده کنم سبز، خط ریحان را غبار کفر، لباس است حسن ایمان را

2 ز خط و زلف چه فرق است روی جانان را ز هم جدا نتوان کرد کفر و ایمان را

1 برتر از عرش است ای عشاق، سیران شما دور گردون هست تقلیدی ز دوران شما

2 تا قیامت باد با هم روبه‌رو ای مهوشان سینهٔ صافی‌دلان و تیغ عریان شما

1 بیرون ز سینه طرح مینداز داغ را چشمی بد است رخنهٔ دیوار باغ را

2 در موسمی که لاله قدح پر ز خون کند حیف است بی شراب گذاری ایاغ را