زن کسان مفریب‌، چه به روان ‌گناه گران بود. از بهار منظومه‌ 74

زن کسان مفریب‌، چه به روان ‌گناه گران بود. ,

2 به راه زنان دانهٔ دل مپاش فریبندهٔ جفت مردم مباش

3 زن پارسا را مگردان ز راه که از رهزنی بدتر است این گناه

4 روان را گناه گران آورد بس آسیب در دودمان آورد