مویم سپید و نامه سیه ماند از گناه از ادیب صابر مقطع 4

1 لعبت لاغر میانی دلبر فربه سرین قامتت را سرو جفت و صورتت را مه قرین

2 سرو بالایی و مه سیما و جز من کس ندید ماه را لاغر میان و سرو را فربه سرین

1 تا دلم در دست آن سیمین بر سنگین دل است زیر پای من ز آب چشم و خون دل گل است

2 جز جفای من نگردد در دل سنگین او بر ندارد سنگ خارا آنچه او را در دل است

1 ای تو را مملکت حسن شده زیر نگین نیست چون صورت شیرین تو صورت در چین

2 هست در زیر نگین مملکت عشق مرا تا تو را مملکت حسن بود زیر نگین