دوش در ره نگارم آمد پیش از انوری ابیوردی غزل 176

1 دوش در ره نگارم آمد پیش آن به خوبی ز ماه گردون بیش

2 گشته از روی و زلف خونخوارش خاک گلرنگ و باد مشک پریش

3 چون مرا دید ساعتی از دور آن بت نیکخواه نیک‌اندیش

4 به اشارت نهان ز دشمن گفت کالسلام علیک ای درویش