دریای دلم نه قعر دارد نه کران از اسیری لاهیجی رباعی 62

1 ای پرتو جمال تو نورالیقین ما گیسوی عنبرین تو حبل المتین ما

2 افسون غمزه تو دلم را ز ره ببرد چشمت برهزنی شده سحر مبین ما

1 عشق چه بود قطره دریا ساختن از دو عالم با خدا پرداختن

2 عشق آن باشد که باطل حق شود قید را بگذار د و مطلق شود

1 جانا ز چین زلف گشا پیچ‌وتاب‌ها تا تابد از رخت به دلم آفتاب‌ها

2 تا حسن جان‌فروز تو بینند عاشقان بردار یکدم از رخ خود این نقاب‌ها