تسبیح ملک را و صفا رضوان را از ابوسعید رباعی 15

1 گریم زغم تو زار و گویی زرقست چون زرق بود که دیده در خون غرقست

2 تو پنداری که هر دلی چون دل تست نی‌نی صنما میان دلها فرقست

1 از زهد اگر مدد دهی ایمان را مرتاض کنی به ترک دینی جان را

2 ترک دنیا نه زهد دنیا زیراک نزدیک خرد زهد نخوانند آن را

1 دنیا به جوی وفا ندارد ای دوست هر لحظه هزار مغز سرگشتهٔ اوست

2 میدان که خدای دشمنش میدارد گر دشمن حق نه‌ای چرا داری دوست

1 ای دلبر ما مباش بی دل بر ما یک دلبر ما به که دو صد دل بر ما

2 نه دل بر ما نه دلبر اندر بر ما یا دل بر ما فرست یا دلبر ما