قومی که حقست قبلهٔ همتشان از ابوسعید رباعی 517

1 از ما همه عجز و نیستی مطلوبست هستی و توابعش زما منکوبست

2 این اوست پدید گشته در صورت ما این قدرت و فعل از آن بمامنسو بست

1 هرگاه که بینی دو سه سرگردان را عیب ره مردان نتوان کرد آن را

2 تقلید دو سه مقلد بی‌معنی بدنام کند راه جوانمردان را

1 از چرخ فلک گردش یکسان مطلب وز دور زمانه عدل سلطان مطلب

2 چون روزی پنج در جهان خواهی بود آزار دل هیچ مسلمان مطلب

1 ای دلبر ما مباش بی دل بر ما یک دلبر ما به که دو صد دل بر ما

2 نه دل بر ما نه دلبر اندر بر ما یا دل بر ما فرست یا دلبر ما