ای آنکه ز کنهت همه کس حیرانند از نقشبندی رباعی 3

1 می رسد گر شوی تو دور از ما تا سمک اشک و آه تا به سما

2 دل به کویت چنان شده است اسیر ابدا لیس یرفع القدما

1 خدایا جز تو ما را نیست حافظ گدا تا پادشا را کیست حافظ

2 به محنت خانه غربت شب و روز غریب بی نوا را کیست حافظ

1 این چه خاک است کزو رایحه جان آمد خس و خارش به نظر سنبل و ریحان آمد

2 همچو مرغی که پس از هجر به گلزار رسد دلم از شادی او سخت به افغان آمد