ای آنکه ز کنهت همه کس حیرانند از نقشبندی رباعی 3

1 هرگز ترحمی به من مبتلات نیست معلوم شد مرا که تو خوف خدات نیست

2 مرا در قمار عشق تو جان باختیم لیک با آن دورخ تو شاهی و پروای مات نیست

1 به معمار غمت نو ساختم ویرانه خود را به یادت کعبه کردم عاقبت بتخانه خود را

2 فرو ماندند اطبای جهان از چاره‌ام آخر به دردی یافتم درمان، دل دیوانه خود را