آن شیر که او به صید جز شیر نکشت از مسعود سعد سلمان رباعی 56

1 نشسته ام ز قدم تا سر اندر آتش و آب توان نشستن ساکن چنین در آتش و آب

2 همی نخسبم شبها و چون تواند خفت کسی که دارد بالین و بستر آتش و آب

1 به نظم و نثر کسی را گر افتخار سزاست مرا سزاست که امروز نظم و نثر مراست

2 به هیچ وقت مرا نظم و نثر کم نشود که نظم و نثرم در است و طبع من دریاست

1 قوت روح خون انگور است تن پر از فتنه گشت و معذور است

2 آن نبید اندر آن قدح که به وصف جان در جسم و نار در نور است