آن بت که جهان بغمزۀ مست گرفت از کمالالدین رباعی 171
1 آن بت که جهان بغمزۀ مست گرفت زان پس که دلم بزلف چون شست گرفت
2 بر دست گرفت باز تا جان شکرد این شیوه نگر که باز بر دست گرفت
1 آن بت که جهان بغمزۀ مست گرفت زان پس که دلم بزلف چون شست گرفت
2 بر دست گرفت باز تا جان شکرد این شیوه نگر که باز بر دست گرفت
