1 دل در جهان مبند جهان یار بی وفاست تکیه برو مکن که برو تکیه بر هواست
2 با او بنوش باده که باری مقرر است داده بده که سخت حریف کژ دغاست
3 مارست و چاه هر چه تو بینی زمال و جاه مسکن در او مساز که در کام اژدهاست.
اولین نفری باشید که نظر میدهید
این شعر چه حسی در تو زنده کرد؟ برداشتت رو بنویس، تعبیرت رو بگو، یا پرسشی که در ذهنت اومده رو مطرح کن.
1 مقصود وجود انس و جان آیینه است منظور نظر در دو جهان آینه است
2 دل آینهٔ جمال شاهنشاهی است وین هر دو جهان غلاف آن آینه است
1 در خوشه مگر سر کشیئی می دیدند دیدی که بعاقبت سرش ببریدند
2 هم پوست ازو به چوب بیرون کردند هم بر سرش آسیا بگردانیدند
1 از ما تو هر آنچه دیده ای سایهٔ ماست بیرون ز دو کون ای پسر پایهٔ ماست
2 بی مایی ما به کار ما مایهٔ ماست ما «دایهٔ» دیگران و او دایهٔ ماست
شماره موبایل خود را وارد کنید:
کد ارسالشده به