گل از تو چراغ حسن در گلشن برد از ابوسعید رباعی 205

1 گر طالب راه حق شوی ره پیداست او راست بود با تو، تو گر باشی راست

2 وانگه که به اخلاص و درون صافی او را باشی بدان که او نیز تراست

1 دنیا به مثل چو کوزهٔ زرین است گه آب در او تلخ و گهی شیرین است

2 تو غره مشو که عمر من چندین است کاین اسب عمل مدام زیر زین است

1 میرفتم و خون دل براهم میریخت دوزخ دوزخ شرر ز آهم میریخت

2 می‌آمدم از شوق تو بر گلشن کون دامن دامن گل از گناهم میریخت

1 ای دلبر ما مباش بی دل بر ما یک دلبر ما به که دو صد دل بر ما

2 نه دل بر ما نه دلبر اندر بر ما یا دل بر ما فرست یا دلبر ما