گل از تو چراغ حسن در گلشن برد از ابوسعید رباعی 205

1 ای برهمن آن عذار چون لاله پرست رخسار نگار چارده ساله پرست

2 گر چشم خدای بین نداری باری خورشید پرست شو نه گوساله پرست

1 نقاش رخت ز طعنها آسودست کز هر چه تمام‌تر بود بنمودست

2 رخسار و لبت چنانکه باید بودست گویی که کسی به آرزو فرمودست

1 اسرار ملک بین که بغول افتادست وان سکهٔ زر بین که بپول افتادست

2 وان دست برافشاندن مردان زد و کون اکنون بترانهٔ کچول افتادست

1 ای دلبر ما مباش بی دل بر ما یک دلبر ما به که دو صد دل بر ما

2 نه دل بر ما نه دلبر اندر بر ما یا دل بر ما فرست یا دلبر ما