ایام بهار است نه می در جام است از سعیدا رباعی 17

1 چاک پیراهن یار و نظر پاک، یکی است گوشهٔ دامن پاک و دل غمناک یکی است

2 بعد مردن نکشم منت آرایش قبر چون برد خواب گران تخت زر و خاک یکی است

1 نگاهی جانب ما کن که قربانت شود جان‌ها از آن چشمی که مجنون گشته آهو در [بیابان‌ها]

2 ز مشتاقان چرا پوشیده‌ای عارض به رنگ گل نوای بلبل شیداست زان رو در گلستان‌ها

1 آفتاب از نفس صبح قیامت اثری است آتش از گرمی روزش خبر معتبری است

2 زلف، مخصوص رخ موی میانان باشد سنبلی هست درآویخته هر جا کمری است