1 آن شمع دلافروز من از خانهٔ من رفت پروای گلم نیست که پروانهٔ من رفت
2 دارم صدفآسا کف خالی و لب خشک تا ازکفم آن گوهر یکدانهٔ من رفت
3 چون باغ خزان دیده ز پیرایه فتادم زبن شاخه پرگل که زگلخانهٔ من رفت
اولین نفری باشید که نظر میدهید
این شعر چه حسی در تو زنده کرد؟ برداشتت رو بنویس، تعبیرت رو بگو، یا پرسشی که در ذهنت اومده رو مطرح کن.
1 بود مر ابر را اندر کمین باد برد مر ابر را زین سرزمین باد
2 چو ابر آید نباریده به صحرا وز بادی، که دیدست اینچنین باد
1 «دل آن ترک نه اندر خور سبمبنبر اوست سخن او نه ز جنسلب چونشکر اوست»
2 بینی آن زلف که سیسنبر و سوسن، بر اوست دل من فتنه برآن سوسن و سیسنبر اوست
1 محشر خرگشت طهران، محشر خر زندهباد خرخری ز امروز تا فردای محشر زنده باد
2 روح نامعقول این خر مرده ملت، کز قضا هست هر روزی ز روز پیش خرتر، زنده باد
شماره موبایل خود را وارد کنید:
کد ارسالشده به