قاآنیا زگفتهٔ بیهوده لب ببند از قاآنی قطعه 105

1 شب ‌گذشته‌ که آفاق را ظلام‌ گرفت ز تاب مهر زمین رنگ سیم خام‌ گرفت

2 شب سیاه چو دزدان ز تاب ماه‌کمند به کف نهاد و همی راه کوی و بام گرفت

1 هرکرا دل سپیدکار بود با سیه طرگانش یار بود

2 شود از قیدکفر و دین آزاد بسته هر دل به زلف یار بود

1 ساقی امشب می پیاپی ده که من بر جای آب نذر کردستم کزین پس‌ می ننوشم جز شراب

2 منت ایزد را که شه رست از قضای آسمان ور نه در معمورهٔ هستی فتادی انقلاب