1 شبی با صراحی چنین گفت شمع که: ای هر شبی مجلس آرای دوست
2 ترا با چنین قدر پیش قدح سجود دمادم بگو از چه روست
3 صراحی بدو گفت: نشنیده ای تواضع ز گردن فرازان نکوست؟
اولین نفری باشید که نظر میدهید
این شعر چه حسی در تو زنده کرد؟ برداشتت رو بنویس، تعبیرت رو بگو، یا پرسشی که در ذهنت اومده رو مطرح کن.
1 به خود ره نیست در کوی تو مشتاقان شیدا را خم زلفت به قلاب محبت میکشد ما را
2 اگر درپایت افکندم سری، عیبم مکن، کآنجا چنان بودم که از مستی ز سر نشناختم پا را
1 چو سرو قد تو در جویبار دیده رسد مرا خدنگ بلا بر دل رمیده رسد
2 ز دیدن تو بلایی که میکشد دل من امیدوار چنانم که پیش دیده رسد
1 باغ را باز مگر مژده گلریز آمد که نسیم سحر از طرف چمن تیز آمد
2 توتیا رنگ غباری ز رهش پیدا شد که صبا مشک فشان، غالیه آمیز آمد
شماره موبایل خود را وارد کنید:
کد ارسالشده به