1 بر خود در حرص و شهوت اردربندی حالی به مقام فلکی پیوندی
2 ور رفرف عشق بارگیر تو شود بربنده ره مقام خود نپسندی
اولین نفری باشید که نظر میدهید
این شعر چه حسی در تو زنده کرد؟ برداشتت رو بنویس، تعبیرت رو بگو، یا پرسشی که در ذهنت اومده رو مطرح کن.
1 در خوشه مگر سر کشیئی می دیدند دیدی که بعاقبت سرش ببریدند
2 هم پوست ازو به چوب بیرون کردند هم بر سرش آسیا بگردانیدند
1 از ما تو هر آنچه دیده ای سایهٔ ماست بیرون ز دو کون ای پسر پایهٔ ماست
2 بی مایی ما به کار ما مایهٔ ماست ما «دایهٔ» دیگران و او دایهٔ ماست
1 مقصود وجود انس و جان آیینه است منظور نظر در دو جهان آینه است
2 دل آینهٔ جمال شاهنشاهی است وین هر دو جهان غلاف آن آینه است
شماره موبایل خود را وارد کنید:
کد ارسالشده به