ای دل چو بغمهای جهان درمانم از عنصری بلخی رباعی 42

1 جمال لفظ فزای و کمال معنی گیر به رسم تهنیت عید از آفرین امیر

2 خدایگانی کز قوت خرد دل او بدست طبع نبودست هیچگونه اسیر

1 چهار چیز بدو چیز داد نیز هم او بخلق زهد و امان و بدین صلاح و نظام

1 همیروم بمراد و همی زیم به امان بجاه و دولت و نام خدایگان جهان

2 سر ملوک جهان میر نصر ناصر دین سپاهدار خراسان برادر سلطان