ناگه ز درم در آمد آن سرو سهی از قطران تبریزی رباعی 133

1 هرکه جانان را بمهر اندر عدیل جان کند گر تواند جان خویش اندر ره جانان کند

2 هرکه جوید رای دلبر کی رضای دل کند هرکه خواهد کام جانان کی هوای جان کند

1 هم مساعد یار دارم هم مساعد روزگار بخت با من سازگار و یار با من سازگار

2 لیکن از گفتار بدگویان من دور است دوست لیکن از کردار بدخواهان ز من فرداست یار

1 شنبه شادی و اول مه آذر زخمه بر افکن بعود و عود بر آذر

2 باده فراز آر و دل برنج میازار شاد دل از یار باش و باده همی خور