دلدار مرا اگر فراخست دهان از کمالالدین رباعی 674
1 دلدار مرا اگر فراخست دهان گل را نه هم از خنده دهانست چنان
2 چون دستگه نشاط ما آن دهنست گر دستگهی فراخ باشد چه زیان
1 دلدار مرا اگر فراخست دهان گل را نه هم از خنده دهانست چنان
2 چون دستگه نشاط ما آن دهنست گر دستگهی فراخ باشد چه زیان
