1 می افزود چراغ زندگانی بود آبی به باغ زندگانی
2 گل داغ پشیمانی نچینند سیه کاران ز باغ زندگانی
3 بنوش آب حیات باده چون خضر اگر داری دماغ زندگانی
4 بیفکن جام از کف پیش از آن دم که پر گردد ایاغ زندگانی
5 مرو دنبال عمر رفته جویا نگیرد کس سراغ زندگانی
اولین نفری باشید که نظر میدهید
این شعر چه حسی در تو زنده کرد؟ برداشتت رو بنویس، تعبیرت رو بگو، یا پرسشی که در ذهنت اومده رو مطرح کن.
1 ساخت عکس عارضت رشک بهار آیینه را تا تو ره دادی بیفزود اعتبار آیینه را
2 گرد کلفت می نشیند بر دل از اندک غمی می کند آهی نهان زیر غبار آیینه را
1 چشم او آشیانهٔ دل ما حلقهٔ زلف خانهٔ دل ما
2 اشک ما حلقه ایست سربسته رازدار فسانهٔ دل ما
1 تهی کردم زاشک و آه امشب سینهٔ خود را زنقد و جنس خالی ساختم گنجینهٔ خود را
2 بیفزاید به قدر محنت و غم رتبهٔ دلها یکی صد می شود چون بشکنی آیینهٔ خود را
شماره موبایل خود را وارد کنید:
کد ارسالشده به