عشق لب و دندان چو لعل و گهرت از فریومدی رباعی 168
1 عشق لب و دندان چو لعل و گهرت کر دست مرا معتکف خاک درت
2 من شهره بشیرین سخنی چون نشوم کاندر دهنم بود لب چون شکرت
1 عشق لب و دندان چو لعل و گهرت کر دست مرا معتکف خاک درت
2 من شهره بشیرین سخنی چون نشوم کاندر دهنم بود لب چون شکرت
