با من چو بخندید خوش آن در خوشاب از فلکی شروانی رباعی 2

1 گر پخته نصیب پختگان است ما سوخته ایم جام در ده

1 رخ و زلف و لب و چشم و خط و خال تو ای دلبر ز من بردند لهو و هوش و صبر و عیش و خواب و خور

2 مرا هست از غم و تیمار و درد و داغ هجرانت به کف باد و به سر خاک و به چشم آب و به دل آذر

1 تا به دل و جان مرا آفت جانان رسید بس که ز جانان به من رنج دل و جان رسید

2 خاک ره از چشم من چشمه خوناب گشت تا به من از باد غم آتش هجران رسید