جانت به گُوِ تنی در افتاد و برفت از عطار نیشابوری مختارنامه 19

1 راه عشق او که اکسیر بلاست محو در محو و فنا اندر فناست

2 فانی مطلق شود از خویشتن هر دلی که کو طالب این کیمیاست

1 در راه تو مردانند از خویش نهان مانده بی جسم و جهت گشته بی نام و نشان مانده

2 در قبهٔ متواری لایعرفهم غیری محبوب ازل بوده محجوب جهان مانده

1 تا کی از صومعه خمار کجاست خرقه بفکندم زنار کجاست

2 سیرم از زرق فروشی و نفاق عاشقی محرم اسرار کجاست

1 ترا در علم معنی راه دادند بدستت پنجهٔ الله دادند

2 ترا از شیر رحمت پروریدند براه چرخ قدرت آوریدند