جانا می لعل ارغوانیت که داد از امامی هروی رباعی 12

1 زهی دین پروری کاندر بنانت سپهر دولتست و اختر داد

2 مسیر خامه ی گیتی پناهت در انصاف تو بر خلق بگشاد

1 ای به صنعت شام را بر صبح پرچین ساخته صبح را میخانه کرده، شام را چین ساخته

2 صحبت از برگ سمن بر گل فروغ انداخته شامت از مشک ختن بر ماه پرچین ساخته

1 تا داد چشم مست ترا روزگار تیغ بی او نکرد بر سر موئی قرار تیغ

2 در خون روزگار شد اکنون و در خور است تا مست را دگر ندهد روزگار تیغ