زانگه که مرا عشق تودرکار آورد از عطار نیشابوری مختارنامه 4

1 عاشقی و بی نوایی کار ماست کار کار ماست چون او یار ماست

2 تا بود عشقت میان جان ما جان ما در پیش ما ایثار ماست

1 مصطفا گفتست چون آدم بعلم نوح فهم آنگاه ابراهیم حلم

2 باز یحیی زهد و موسی بطش کیست گر نمیدانی شجاع دین علیست

1 آه‌های آتشینم پرده‌های شب بسوخت بر دل آمد وز تف دل هم زبان هم لب بسوخت

2 دوش در وقت سحر آهی برآوردم ز دل در زمین آتش فتاد و بر فلک کوکب بسوخت

1 ترا در علم معنی راه دادند بدستت پنجهٔ الله دادند

2 ترا از شیر رحمت پروریدند براه چرخ قدرت آوریدند