زآن جان و جهان تا هوس[ی] در سر ماست از اوحدالدین رباعی 19

1 بیرون تر ازین جهان جهانی دگر است جز جنّت فردوس مکانی دگر است

2 آزاده نسب زنده به جانی دگر است وآن گوهر پاکشان زکانی دگر است

1 آن را که دلش خانهٔ توحید بود در کون و مکان طالب تجرید بود

2 وآن را که شب و روز بود بر در او شبها همه قدر و روزها عید بود

1 با دل گفتم چیست بگو تدبیرم کز آرزوی وصال تو می میرم

2 دل گفت که لاف می زنی با من نیز! دستار چه از روی طبق برگیرم؟