با گشت زمان نیست مرا تنگ دلی از قبادیانی رباعی 4

1 جان و خرد رونده بر این چرخ اخضرند یا هردوان نهفته در این گوی اغبرند؟

2 عالم چرا که نیست سخن گوی و جانور گرجان و عقل هر دو بر این عالم اندرند؟

1 به چه ماند جهان مگر به سراب سپس او تو چون دوی به شتاب؟

2 چون شدستند خلق غره بدو همه خرد و بزرگ و کودک و شاب؟

1 از بهر چه این خر رمه بی‌بند و فسارند؟ یک ذره نسنجند اگر بیست هزارند

2 گفتن نتوانند، چو گوئی ننیوشند کز خمر جهالت همه سر پر ز خمارند