خالیست سیاه بر رخ آن مه وش از کمالالدین رباعی 492
1 خالیست سیاه بر رخ آن مه وش افتاده خوش و مراهمی افتد خوش
2 چون مهر که از مشک نهی بر باده یا قطرۀ آبی که چکد بر آتش
1 خالیست سیاه بر رخ آن مه وش افتاده خوش و مراهمی افتد خوش
2 چون مهر که از مشک نهی بر باده یا قطرۀ آبی که چکد بر آتش
