این خشک گیا که زرد چون روی منست از کمالالدین رباعی 117
1 این خشک گیا که زرد چون روی منست ریزنده و جای جای جون موی منست
2 و ایت طاق پل شکسته و آب روان گویی که مثال چشم و ابروی منست
1 این خشک گیا که زرد چون روی منست ریزنده و جای جای جون موی منست
2 و ایت طاق پل شکسته و آب روان گویی که مثال چشم و ابروی منست
