از درد نشان مده که در جان تو نیست از ابوسعید رباعی 151

1 عشق آمد و گرد فتنه بر جانم بیخت عقلم شد و هوش رفت و دانش بگریخت

2 زین واقعه هیچ دوست دستم نگرفت جز دیده که هر چه داشت بر پایم ریخت

1 ای خالق خلق رهنمایی بفرست بر بندهٔ بی‌نوا نوایی بفرست

2 کار من بیچاره گره در گرهست رحمی بکن و گره گشایی بفرست

1 آن عشق که هست جزء لاینفک ما حاشا که شود به عقل ما مدرک ما

2 خوش آنکه ز نور او دمد صبح یقین ما را برهاند ز ظلام شک ما

1 ای دلبر ما مباش بی دل بر ما یک دلبر ما به که دو صد دل بر ما

2 نه دل بر ما نه دلبر اندر بر ما یا دل بر ما فرست یا دلبر ما