1 بود وقتی کمال اسماعیل شرف روزگار اهل سخن
2 به کمال تو در سخن کامروز آن بزرگ این شرف نداشت که من
اولین نفری باشید که نظر میدهید
این شعر چه حسی در تو زنده کرد؟ برداشتت رو بنویس، تعبیرت رو بگو، یا پرسشی که در ذهنت اومده رو مطرح کن.
1 خطت سبز و لبت مشک و گلاب است دهانت ذره رویت آفتاب است
2 تو گنج حسن و بس خانه دل که از شوق چنین گنجی خراب است
1 آن چه مروی است چه خوش رفتاری است آن چه طوطی چه شکر گفتاری است
2 آن چه شوخی و چه شهر آشوبی آن چه باری و چه خوش عیاری است
1 گر مرا از نظر انداختی این هم نظری است هر جفائی که رسد از تو وفای دگری است
2 دل مجروح مرا هست برآن تیر گرفت که چرا از حرم خاص تو او را گذری است
شماره موبایل خود را وارد کنید:
کد ارسالشده به