در جهان تا کریم و مکرم بود از ادیب صابر مقطع 95

1 روی زرینم از اندیشه سیمین بر او چه کنم دیده اگر باز نبینم بر او

2 روی او تازه گل پر بر و رخسار مرا نکند تازه مگر تازه گل پر بر او

1 بر روی آفتاب تو آن زلف تابدار ز آسیب باد سلسله گشته است آب وار

2 رخسار آبدار تو را رنگ آتش است زان رنگ دود داد بدان زلف تا بدار