در باغ جهان که بس گل آشفت و بریخت از مشتاق رباعی 15

1 لب شیرین تو شیرین‌تر از آن ساخته‌اند که توان گفتنش از شیره جان ساخته‌اند

2 کرده‌اند از غمت آنان جگرم خون ایگل که ترا لاله رخ و غنچه دهان ساخته‌اند

1 تا کی به ما نشینی بیگانه‌وار یارا آخر تفقدی کن یاران آشنا را

2 جانم فدای آن دم کز بعد انتظاری باز آید آشنایی بنوازد آشنا را

1 مرهم نکند فایده داغ دل ما را یارب برسان چشم و چراغ دل ما را

2 انداخته‌اش از کف و گم کرده بگیرید از دلبر ما نیز سراغ دل ما را