در فقر، سیاه پوشیم اولیتر از عطار نیشابوری مختارنامه 14

1 سوختی جانم چه می‌سازی مرا بر سر افتادم چه می‌تازی مرا

2 در رهت افتاده‌ام بر بوی آنک بوک بر گیری و بنوازی مرا

1 در راه تو مردانند از خویش نهان مانده بی جسم و جهت گشته بی نام و نشان مانده

2 در قبهٔ متواری لایعرفهم غیری محبوب ازل بوده محجوب جهان مانده

1 درج لعلت دلگشای مردم است عکس ماهت رهنمای انجم است

2 مردم چشم تو با من کژ چو باخت راستی نه مردمی نه مردم است

1 ترا در علم معنی راه دادند بدستت پنجهٔ الله دادند

2 ترا از شیر رحمت پروریدند براه چرخ قدرت آوریدند