در بزم تو ای شوخ منم زار و اسیر از ابوسعید رباعی 339

1 گر طالب راه حق شوی ره پیداست او راست بود با تو، تو گر باشی راست

2 وانگه که به اخلاص و درون صافی او را باشی بدان که او نیز تراست

1 ایدل چو فراقش رگ جان بگشودت منمای بکس خرقهٔ خون آلودت

2 می‌نال چنانکه نشنوند آوازت می‌سوز چنانکه برنیاید دودت

1 دور از تو فضای دهر بر من تنگست دارم دلکی که زیر صد من سنگست

2 عمریست که مدتش زمانرا عارست جانیست که بردنش اجلرا ننگست

1 ای دلبر ما مباش بی دل بر ما یک دلبر ما به که دو صد دل بر ما

2 نه دل بر ما نه دلبر اندر بر ما یا دل بر ما فرست یا دلبر ما