در گریه چو با اشک ز بودن آید چشم از کمال‌الدین رباعی 614

1 بیمار فراق تو بحالیست در دور تو عافیت محالیست

2 در عهد تو کس نشان ندادست کآسود کیست پا وصالیست

1 رنگ رویت بر ارغوان خندد لعل تو بر می جوان خندد

2 خنده خونین زند انار زرشک هر کجا آن دو نار دان خندد

1 گل زرشک تو پیرهن بدرد روی تو پرده بر سمن بدرد

2 چون زند غمزۀ تو دست به تیغ زهرۀ مهر تیغ زن بدرد