دارم ز وجود خود پریشانی و بس از نوایی رباعی 30

1 حسنی که دیده دید دل آنسوی مایل است فریاد دل ز دیده و آه من از دل است

2 خواهم که آتش افتد از آن چهره در نقاب گو از چه رو بچشمم ازان روی حایل است

1 تو خوب و خلق تو خوب و تکلمت هم خوب نبرده چون تو بخوبی کسی به عالم خوب

2 به حسن به ز پری آدمی گری برتر نگشته مثل تو پیدا ز نسل آدم خوب

1 خیال مغبچگان تا درون جان من است بکوی دیر مغان ناله و فغان من است

2 کمند زلف بتی این که ساختم زنار درون دیر بهر بزم داستان من است