گر تو خواهی که سخت جان، جان بدهد از قائم مقام رباعی 14

1 ای وای به من که یک غلط گفتم از گفته خویشتن پشیمانم

2 جز جاده کوی تو نمی دانم با این همه وسع ملک سبحانم

1 ای بدیع آهسته‌تر رو، بس بدیع است این که تو، شعر چون من شاعری را شاهد خود می‌کنی

2 من چنان گویم که: حرف زشت را زیبا کنم تو چنان گویی که: لفظ خوب را بد می‌کنی

1 لابهاء لادهاء لابیان لاعباره فیما ذاتدعی یا مدهی شغل الوزاره

2 ابقطرام قواره ام بقدکالمناره ام بغارین لکل منهما الف مغاره